|
تاریخ مطلب:
|
۰۷ ارديبهشت ، ۱۳۸۹ |
|
 |
|
24 : 7 |
|
|
|
|
 |
شرمندهات هستیم ای زمین برکت دهنده |
|
|
|
|
|
|
زمین مادر، زمین پاک، زمین برکت دهنده، اسطوره ها و داستانهای کهن سرشار است از احساس تعلق و وابستگی انسان کهن به زمین که مادر بزرگ زندگی است.
این احساس تعلق و دین با به راه افتادن چرخهای نخستین ماشینها در اثر انقلاب صنعتی اندک اندک از یاد زمینیان رفت و به دست آوردن حداکثر سود از فعالیتهای مدرن صنعتی و اقتصادی، چشمان بشر را بر روی واقعیتهای بزرگی که پیرامون او در حال روی دادن بود بست، انسان ناآگاهانه به جنگ خود و زندگی اش رفته بود و با آلوده کردن بی وقفه زمین، به عنوان تنها زیست گاه شناخته شده انسانی در کیهان، تیشه به ریشه زندگی بشری می زد.
انسان مدرن در قرن گذشته، به فاجعه ای که در حال وقوع بود پی برد. روند فرسایش خاک و آلودگی منابع آب در کنار افزایش روزافزون گازهای کشنده معلق در فضا زندگی در زمین را به سمت نابودی تدریجی می برد و جنبش های محیط زیست در کنار سازمانهای بین المللی برای فشار وارد کردن بر مقامهای سیاسی از طریق اقدامهای فرهنگی، اجتماعی و حقوقی وارد عمل شدند و نام گذاری روزی به نام «زمین پاک» بخشی از همین اقدامهاست.
شوربختانه باید گفت همه این تلاشهای طولانی به دلیل تعارض با منافع اقتصادی و راهبردی دولتهای بزرگ و برخوردار به ناکامی در تحقق اهداف ختم شده است. نمونه روشنی از این ادعا، شکست مأیوس کننده نشست بزرگ سران جهان در سال گذشته در دانمارک بود که به دلیل تمکین نکردن بزرگترین تولیدکنندگان گازهای گلخانه ای به ویژه چین و آمریکا در دستیابی به سندی برای کمک به کشورهای فقیر که بیشترین لطمات را از روند شتابان تولید گازهای گلخانه ای و گرم شدن زمین تحمل می کنند، ناکام ماند.
به نظر می رسد تا زمانی که وضعیت زندگی در روی کره خاک به بحرانی ترین شکل ممکن نرسد کشورهای صنعتی و توسعه یافته و رهبران آنان به الزامهای همزیستی در این کره به عنوان خانه مشترک همه ملتها پی نخواهند برد و حاضر به پرداخت بهای رشد و توسعه صنعتی و نظامی خود نخواهند بود و نشستهایی نظیر اجلاس کپنهاک راه به جایی نخواهد برد.
● خاک، آلوده تر از همیشه
آلودگی های ناشی از مواد سمی که باعث تغییر در ویژگی اجزای تشکیل دهنده خاک و از بین رفتن استفاده از آن می شود، روز به روز در حال گسترش است به گونه ای که تأثیرات نابودی خاک در افزایش حوادث طبیعی نیز تأثیر خود را در زمین آشکار کرده است.
این روند نگران کننده در کشور ما نیز خود را نشان داده است زیرا براساس آمار، درصد کمی از فاضلاب های صنعتی و خانگی در کشور تصفیه شده و بخش عمده فاضلاب های خانگی و صنعتی کشور بدون تصفیه و به صورت خام وارد محیط زیست می شود که نمونه بارز آن افزایش میزان نیترات در آب چاه هاست.
استانهای اصفهان، تهران، بوشهر، کرمان (مناطق پیرامونی مجتمع مس سرچشمه)، سیستان و بلوچستان و خوزستان از آلوده ترین مناطق از این حیث در کشور است که باید برای اصلاح وضعیت در این مناطق کاری جدی کرد.
سازمان حفظ محیط زیست در دوره ریاست فاطمه واعظ جوادی، مقابله با آلودگی خاک را راهبردی اصلی برگزید اما به نظر می رسد این سازمان در توقف روند افزاینده این آلودگی نتوانسته است کار چندانی صورت دهد.فعالیت های معدنی، مصرف سوختهای فسیلی و نشت نفت و مشتقات آن، استفاده بی برنامه و گسترده از کودها و سموم کشاورزی در کشور به این بحران ابعاد فاجعه آمیزی داده است ضمن این که ناکامی در بازیافت درست زباله ها بخصوص زباله های صنعتی و بیمارستانی، بر شدت آلودگی افزوده است.
ورود فلزات سنگین همچون سرب، کادمیوم، سلنیوم و... به خاک و از آن جا به چرخه غذایی یکی از دیگر مشکلات زیست محیطی است که اثر مضاعفی بر سلامت شهروندان می گذارد.
البته بررسی آثار ثانویه آلودگی آب و خاک، بحثی مفصل و دراز دامنه است که ورود به این مبحث کارشناسی از حوصله این نوشتار خارج است ولی به صورت خلاصه باید گفت تأثیرات شدید آلودگی های سمی ناشی از آفت کشها و کودهای شیمیایی در تشدید بیماریهای کشنده، تغییرات سؤ درعادتهای غذایی و تأثیرات زیستی آن مشکلی است که به اندازه خود آلودگی اهمیت دارد.
استفاده از کود حیوانی و مبارزه بیولوژیکی با حشرات به همراه استفاده از فناوریهای پاک کشاورزی در کنار رعایت دقیق و مقتدرانه استانداردهای زیست محیطی می تواند در کاهش روند شتابان آلوده سازی خاک مؤثر باشد.
● آبی که دیگر پاک نیست
تنها مسأله مهم در ساختن زمینی پاک توجه به پاکسازی خاک نیست بلکه افزایش آلاینده های شیمیایی، فیزیکی یا بیولوژیکی در آب نیز حائز اهمیت است.آبهای زیرزمینی بر اثر جریان آبها در عبور از معادن، آلوده می شود همچنین جمع شدن فاضلابهای شهری و ضایعات رادیواکتیوی از عوامل آلوده کننده مهم منابع آبی زیرزمینی محسوب می شوند.این مسأله در کنار آلودگی شدید و رو به گسترش آبهای سطحی در اثر آلوده کننده های صنعتی و فاضلاب خانگی در کنار تأثیرات حشره کشها و کودهای شیمیایی باعث شده است حیاتی ترین مایه زندگی در روی کره زمین لحظه به لحظه مسموم تر شود و نسل بشر را در خطر انقراض قرار دهد به گونه ای که تخمین زده می شود ۷۵ درصد مردم جهان با این معضل دست و پنجه نرم می کنند و در کشورهای رو به توسعه مسأله بسیار جدی تر است.در سالهای اخیر مباحث مختلف و خبرهای ضد و نقیض درباره مشکل آب در شهرهای بزرگ کشور بخصوص آلودگی نیتراتی آب تهران با تأیید و تکذیبهای مقامهای دولتی همراه بوده است به گونه ای که دغدغه سالم بودن آب پایتخت به یک مسأله جدی در سالهای اخیر تبدیل شده است.
دکتر علی رضا مرندی، نماینده مردم تهران در مجلس با تأکید بر این مسأله که آب تهران آلوده است و تردیدی در این آلودگی چه به لحاظ وجود میکروبها و چه وجود انواع فلزات سمی وجود ندارد، معتقد است: در حال حاضر در این رابطه با مسأله آنزیمهایی که در پودرهای رختشویی به کار می روند مواجهیم، آنزیمهایی که به سرعت جذب خاک می شوند و بسیار خطرناک هستند و مهم ترین مشکل آلودگی آب تهران چون دارای سیستم فاضلاب نیستیم، چاه های جذبی (چاه های متداول دستشویی خانه ها) است که به آلودگی سفره های زیرزمینی دامن می زنند. وقتی سطح آبهای زیرزمینی بالا می آید، آب وارد چاه های جذبی شده و مقدار زیادی آمونیاک را به صورت ترکیبهای مختلف با خود وارد آب می کند. افزایش مقدار آمونیاک و ترکیبهای آن مانند نیتریتها و نیتراتها، باعث بیماریهای مختلف در بدن انسان، به ویژه کودکان تهرانی می شود. در چنین موقعیتی آیا بهتر نیست که مسؤولان بهداشت محیط و محیط زیست زودتر دست به کار شوند و از این خطر بزرگ جلوگیری کنند؟
● مردم به سادگی آلودگی ها را پذیرفتند
وی در یادداشتی که در خبر آنلاین نوشته است، تأکید می کند: در حال حاضر مردم به سادگی انواع آلودگی ها را پذیرفته اند و می پندارند که در این مقطع از زمان زندگی با آلودگی آب، صدا، هوا و خطرات ناشی از آن طبیعی است غافل از آنکه این مردم هستند که سرنوشت خود را تعیین می کنند و طبق نیاز خود از زندگی به هر آنچه که طلب می کنند، می رسند. در این جا بروز ندادن واکنش از سوی مردم و پیگیری نکردن آنها می تواند نقش بسزایی در ادامه یافتن این آلودگی ها باشد.به نظر می رسد مسؤولان نیز در این میان به روزمرگی افتاده اند و تنها پاسخگوی مسایل روز هستند و چشم اندازی برای داشتن آینده ای سالم ترسیم نمی کنند. درست است که در حال حاضر به مشکل حادی در بیمارستانها بر اثر این آلودگی برنخورده ایم و یا اینکه مسمومیتی در این خصوص به چشم نخورده است اما نباید گذاشت که این آلودگی به مرز خطر برسد.در حال حاضر سازمان آب تهران، شهرداری تهران، وزارت نیرو، وزارت بهداشت و سازمان محیط زیست همگی در به وجود آمدن این مسأله و رفع آن به یک اندازه سهیم هستند. باید آلودگی را به صورت فزاینده ای کم کرد و بهتر است مطلع باشیم اگرچه در حال حاضر مسمومیتها بارز نیستند اما همچنان این مسمومیتها وارد بدن می شوند و این روند ادامه دارد، مسأله ای که قطعاً در سالهای آینده بیماران بسیاری را از پا درمی آورد و بسیاری از افراد سالم را بیمار می کند. ضمن آنکه نسل بعد هم قطعاً نسلی کم هوش خواهند شد زیرا ما بی محابا اقدام به افزایش آلودگی کرده ایم چه در مقام مسؤول و چه مردم!
|
|
|
|
|
::
منبع : روزنامه قدس |
|
|
|
|
|
|
|
|
دفعات نمایش : 21 |
|
|
تعداد نظرات : 0 |
|
|
|
Bushehr-Tebyan, Tebyan, بوشهر تبیان, تبیان, Cultural,
فرهنگی, information Technology, تکنولوژي اطلاعات, religion,
دین واندیشه, science, دانش, social, اجتماعی, Sport, ورزشی,
library, کتابخانه, nurture, تغذیه, Download, دانلود, نوا و
نما, Media, TEBYAN, بوشهر, استان بوشهر, ISP, Internet,
اینترنت رایگان, اینترانت رایگان, بوشهر تبیان, موسسه فرهنگی و
اطلاع رسانی بوشهر تبیان, Institute cultural and knowledge
clays ,سایت موسسه فرهنگی و اطلاع رسانی بوشهر تبیان | WWW.BUSHEHR-TEBYAN.IR | Institute cultural and knowledge clays Bushehr Tebyan , Bushehrtebyan, Tebyan, استان بوشهر, تبیان, بوشهر, سازمان تبلیغات اسلامی استان بوشهر, BUSHEHR
|
|
|
|